Witteryck-prijs voor Pieter Aspe

Door Pol Van Den Driessche op 26 mei 2018

De Brugse succesauteur Pieter Aspe ontving op vrijdagavond in het Brugse stadhuis het “Witteryck-Juweel” van Het Vlaamse Kruis. Pol VDD sprak de laudatio uit.

Wat ben ik vereerd en dankbaar dat ik vanavond hier de laudatio mag uitspreken die hoort bij een prijs, een Juweel nog wel. Dat wordt uitgereikt door een Stichting en een hulporganisatie die wij een zeer warm hart toe dragen, het Vlaamse Kruis.

En dit aan iemand die ik al jaren voor zijn schrijftalenten bewonder, een vriend. Pieter Aspe.

Meteen zeg ik erbij: ik vind het hoogst opmerkelijk dat dit de eerste echt Brugse prijs is die Pieter Aspe ontvangt.

In 2003 ontving hij al wel de Cultuurprijs van de Blankenberge, de stad waar hij woont, althans nog eventjes.

Het feit dat Pieter/Pierre over enkele dagen terug naar Brugge komt wonen, vonden wij van de Witteryck-Stichting nog een bijkomende reden om hem met dit Juweel te schenken.

Bovendien is hij onlangs 65 geworden, ook al een bijzondere leeftijd.

Pierre Aspeslag, geboren en getogen Bruggeling, oud-leerling St-Leocollege.

Een man van vele markten en beroepen thuis: bediende ziekenfonds, persfotograaf, meubelrestaurateur, medewerker Zeevaartpolitie, studiemeester én conciërge-koster van de H. Bloedkapel.

Op zijn 40ste is hij dan maar boeken beginnen schrijven. En hoe.

Eersteling: “Het Vierkant van de Wraak”.

Ondertussen bijna 50 publicaties, waarvan 40 rond de figuur van Pieter Van In en Hannelore Martens.

 

Aspe schrijft zeer helder, herkenbaar, met duidelijke en zelden ingewikkelde verhaallijnen, over levende mensen. Hoewel er nogal wat van die mensen op een gruwelijke wijze sterven…

Als je de verhalen van Pieter Aspe leest, dan zijn de misdaadcijfers in onze stad schrikwekkend hoog en zitten we met een immens veiligheidprobleem: moorden, verkrachtingen, drugsdelicten, overvallen, …

Ik zal onze verkiezingsboodschap “Veilig thuis in een welvarend Brugge” nadrukkelijker zal moeten gaan gebruiken ;-)

Gelukkig is het maar fictie. Hoewel, hoewel…. Soms herken je toch wel zaken en feiten die nauw met de realiteit verband houden.

Op goed vier maanden voor de lokale verkiezingen kunnen we ook niet om de vraag heen: hoe zeer is Pieter Aspe zelf in politiek geïnteresseerd?

Sterk toch wel, zo blijkt. Hij studeerde een tijdje Politieke en Sociale Wetenschappen. In een aantal boeken is de politieke dimensie ook nooit ver weg, soms geamuseerd, soms vernietigend.

 

Politieke interesse

Maar hij was ook zelf tweemaal kandidaat. Een eerste keer in 1976, toen hij met de partij CD de honderdjarige almacht van de CVP hielp breken. En in 2012 verdwaalde hij even op de liberale lijst in Blankenberge.

Mocht je nog interesse hebben, beste Pierre, ik ben ervan overtuigd dat je met open armen in bijna om het even welke Brugse politieke partij zou worden ontvangen… En als je dat niet doet, er zal over de stilaan losbarstende kiesstrijd in Brugge vast een thriller te schrijven zijn.

Ik ben er zeker van dat hier ook fans van Aspe zitten. U bent niet alleen, u bent met tienduizenden fans die zijn boeken verslinden en telkens reikhalzend uitkijken naar zijn volgende.

Ter voorbereiding van deze laudatio herlas ik recensies en andere journalistieke stukken. Veel lovende besprekingen, zeker in wat de populaire media worden genoemd. Dat ligt al eens anders in de zgn kwaliteitskranten, meestal van ‘progressieve signatuur’. De dédain, het misprijzen van bepaalde journalisten is misplaatst en bijna grotesk. Of wijst het gewoon op frustratie?

Soms denk ik: als u een mooie film wilt zien, ga dan vooral naar de films die door de “meerwaarde-kranten” worden weggelachen. En als je een heerlijk ontspannend boek wilt lezen, grijp dan naar publicaties die weldenkende media worden afgekraakt. Ik garandeer: u zult ervan genieten….

 

3 miljoen verkochte boeken

Want mag ik toch even de cijfers erbij halen?

Er werden de afgelopen 21 jaar liefst 3 miljoen boeken van Aspe verkocht. Zonder subsidies nota bene. 3 miljoen, welke Vlaming doet het hem na?

In de doelstelling van het Witteryck-Juweel wordt verwezen naar het sociale aspect van deze erkenning. Wel, met zijn boeken voldoet Aspe daar zeker aan, hij zet mensen aan het lezen die voor het overige nog amper een boek vastpakken. (Conscience achterna, sociaal-emancipatorisch.)

 

Ikzelf kan smullen van een Aspe. Omwille van de spanning natuurlijk. Maar tegelijk omdat hij dikwijls sympathie toont voor de rebellerende, voor de non-conformist, voor mensen die op hun manier van dit ondermaanse tranendal soms een plezante danstent proberen te maken. Onze gezamenlijke sympathie voor de bourgondische Vlaming zeg maar.

Je voelt op en tussen de lijnen zijn voorkeur voor de sociaal minder succesvolle. En hij kan zo heerlijk de hypocrisie van de welstellende en van sommige machthebbers portretteren.

Weet u, waarde aanwezigen, dat er bovenop de “nationale” uitstraling die hij aan Brugge heeft – ook nog eens versterkt door de tv-reeks die zijn naam draagt – ook nog de internationale dimensie is.

Jaren geleden liepen wij in de Carrefour van het Zuid-Franse Perpignan, nabij de kassa… “Le carré de la Vengeance”. Een Vlaamse schrijver pardoes tussen tientallen Franse auteurs in de supermarkt.

Ik citeer graag uit de boekenbijlage van de Franse krant ‘Le Figaro’, en dat is nu eens een échte kwaliteitskrant die naam waardig:

«Le Carré de la vengeance fait de Pieter Aspe le « Simenon flamand ». Enquêteur ou victime, personne n’échappe aux sarcasmes de Pieter Aspe. Le Figaro Magazine. FermerLe Carré de la vengeance fait de Pieter Aspe le « Simenon flamand ». Enquêteur ou victime, personne n’échappe aux sarcasmes de Pieter Aspe. Le Figaro Magazine. FermerLe Carré de la vengeance, fait de Pieter Aspe, le «Simenon flamand». Enquêteur ou victime, personne n’échappe aux sarcasmes de Pieter Aspe. » In de Figaro Magazine.

En over de Midas Moorden lezen we bij het wereldsterke Amazon:

“Aided by the spunky and beautiful assistant Hannelore Maartens, Inspector Van In finds himself enmeshed in the case that threatens not just the lives of countless of innocent people, but the heart of the city he loves.”

The city he loves!

Want dat punt wil ik vanavond heel bijzonder maken. We moeten al terug gaan naar schrijvers als Gezelle en gebroeders Sabbe om zo veel liefde van een schrijver voor Brugge terug te vinden.

Ja, Pieter Aspe houdt van onze stad.

En met de vertalingen in liefst tien talen, is Pieter Aspe een van onze ongewone, sterke ambassadeurs van en voor Brugge. Hij beschrijft zowel de schoonheid van de historische gebouwen als de geneugten in een recent gesloten luxebordeel. (Lees daar alles over in “De Zevende Kamer”.)  Maar ook lekkernijen, zoals het gastronomische eten en drinken, komen aan bod. Waar hij ook zelf graag van proeft, mocht ik deze week mee ervaren.

Het verhaal gaat dat trouwens het aandeel van Moortgat crashte nadat Pieter Duvel ruilde voor Omer. In “Zonder Voorschrift” luidt de slotzin:

….

Ik rond af, vriendinnen en vrienden, met deze fijne mededeling.

Er is nog meer op komst, bovenop een nieuwe Aspe met Van In, ergens in het najaar.

Immers, samen met zijn vriend Marec - ook al een topartiest uit Brugge - publiceert hij straks een strip over het 19de eeuwse, arme Brugge.

En in afwachting kunt u nu al voor boeken en koffie wegdromen in het pas geopende pand “De loge van Brugge”.

Kortom, Pieter Aspe verdient als geen ander dit Juweel. Uit dank, uit waardering en als aanmoediging. Ga er aub nog lang mee door!

 

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is