Tussenkomst op de hoorzitting van de IPU met de Verenigde naties: Internationale samenwerking is noodzakelijk, met respect voor soevereiniteit.

Door Pol Van Den Driessche op 21 februari 2019

Dat landen met elkaar moeten samenwerken om de internationale handel te verbeteren, het terrorisme te bestrijden of de klimaatverandering het hoofd bieden: daar is ieder weldenkend mens het over eens. Maar hoe verhinder je dat die gezamenlijke multilaterale aanpak ingaat tegen het terechte verlangen van landen om over belangrijke kwesties toch ook nog zelf mee te kunnen beslissen? Zoals over wie en onder welke voorwaarden je mensen toelaat tot je land.  “We moeten een beter evenwicht vinden tussen een gewaarborgde vorm van nationale soevereiniteit en de nood om internationaal samen te werken en akkoorden te sluiten”, zei ik op het einde van mijn betoog woensdag in het VN-gebouw in New York.

 

Multilateralisme is het thema van de hoorzitting van de Interparlemtaire Unie (IPU) met de Verenigde Naties (VN) in New York. Als voorzitter van de Belgische groep van de IPU nam ik het woord tijdens het panelgesprek. De vergadering vindt plaats in het hoofdkwartier van de VN, in de zaal naast de bekende vergaderruimte van de Veiligheidsraad (waar ons land nu voor twee jaar lid van is).

 

Tijdens een voorbereidende vergadering met de noordse en Duitse afgevaardigden gisterenavond beklemtoonde ook de Zweedse ambassadeur dat er een fel debat woedt over de werking van “de wereld-democratie” en wat de mensen daarover denken en daarvan verwachten. Zo was hij niet blind voor de gebreken van de VN en het gebrek aan slagkracht. Hij haalde scherp uit naar de wijze waarop landen als China, de VS en Rusland misbruik maken van hun vetorecht als het op echte beslissingen aankomt. Met soms rampzalige, zeer dodelijke gevolgen.

 

Vandaag en morgen discussiëren parlementsleden uit meer dan honderd landen hier over de pro’s en contra’s van de internationale samenwerking. Ook secretaris-generaal Antonio Guterres neemt actief deel aan deze hoorzitting naar internationale normen ‘high level’ wordt ingeschaald. Ik ben bijzonder vereerd en gemotiveerd om te mogen deelnemen aan de debatten.

De volledige tekst van mijn tussenkomst vindt u aangehecht. Ik beperk me hier tot enkele krachtlijnen:

- Ja, we moeten internationaal samenwerken om de globale uitdagingen te beantwoorden.

- Een deel van de kritiek tegen het multilateralisme is terecht. Zo werden er te veel nieuwe instellingen opgericht die op een weinig transparante manier allerlei regels opleggen en beslissingen nemen. Een gewezen Belgische ambassadeur gewaagde van een soort “black box” waarin alleen nog ingewijden hun weg vinden.

- Dat de internationale rechtspraak soms ingaat tegen de grondwettelijke regels van een land vergroot het ongenoegen.

- Zo is het voor ons zonneklaar dat we irreguliere migratie slechts kunnen stoppen als we krachtig samenwerken met verscheidene landen. “Maar het is ook duidelijk dat de voorwaarden om migranten toe te laten tot het grondgebied van een land door dat betrokken land mee moeten worden bepaald. Landen hebben verschillende meningen over integratie en over de waarden en normen die ze door nieuwe burgers willen gerespecteerd zien.”

 

Een aantal collega’s begreep mijn verwijzing naar het recent goedgekeurde VN-Migratiepact (‘het Marrakech-akkoord’) dat evenwel door een groep landen niet werd aanvaard. En waarvoor N-VA de Belgische regering verliet.

 

Het laat zich raden dat mijn visie hier de komende uren niet door iedereen zal worden bijgetreden.

 

 

Foto-album

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is